Przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP)

Według wytycznych Światowej Inicjatywy Zwalczania POChP (GOLD) na rok 2019 POChP to powszechnie występującą choroba, której można zapobiegać oraz poddawać leczeniu. Charakteryzuje się utrzymującymi objawami ze strony układu oddechowego oraz ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe spowodowane przez anomalia w drogach oddechowych i przestrzeni pęcherzykowej związanej  z ekspozycją na szkodliwe cząstki lub gazy. Przewlekła obturacyjna choroba płuc jest czwartą na świecie przyczyną zgonów a wraz ze starzeniem się społeczeństwa oraz postępującą urbanizacją(zwiększone narażenie na czynniki ryzyka) jej pozycja może rosnąć z roku na rok.

I Diagnoza pielęgniarska:

Ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności oddechowej związanej ze zwężeniem oskrzeli przejawiające się dusznością

Cel: Niedopuszczenie do stanu zaburzenia czynności układu oddechowego

Interwencje pielęgniarskie:

  • Stały pomiar wysycenia krwi tlenem przy pomocy pulsoksymetru
  • Obserwacja częstości, głębokości oraz regularności oddechu
  • Obserwacja zabarwienia powłok skórnych mogących wskazywać na sinicę
  • Zapewnienie odpowiedniego mikroklimatu w pomieszczeniu (temperatura powietrza 18 – 22 °C i 50 – 70 % wilgotności)
  • Ułożenie pacjenta w pozycji ograniczającej prace klatki piersiowej na rzecz oddechu przeponowego w wypadku zaostrzenia duszności
  • Zastosowanie tlenoterapii w razie wystąpienia duszności
  • Podaż leków rozkurczających oskrzela (ß2-mimetyk lub lek przeciwcholinergiczny) zgodnie z indywidualną kartą zleceń lekarskich
  • Obserwacja pacjenta pod kątem wystąpienie skutków ubocznych podanych leków

II Diagnoza pielęgniarska:

Ryzyko powstania zakażenia wynikającego z obniżonej odporności pacjenta objawiające się nawracającymi infekcjami u chorego

Cel: Niedopuszczenie do wystąpienia zakażenia, zapewnienie warunków ograniczających rozwój drobnoustrojów chorobotwórczych

Interwencje pielęgniarskie:

  • Codzienne wykonywanie pomiaru temperatury w celu wykrycia wczesnego stadium zakażenia
  • Zapewnienie odpowiedniego mikroklimatu w pomieszczeniu (temperatura powietrza 18 – 22 °C i 50 – 70 % wilgotności)
  • Dbanie o aseptykę i antyseptykę podczas wykonywania czynności pielęgniarskich
  • Motywowanie chorego do wykonywania regularnych ćwiczeń ogólnousprawniających oraz oddechowych w celu wzmocnienia odporności i utrzymania prawidłowej wagi ciała
  • Edukacja na temat stosowania pełnowartościowej diety (zapobieganie niedoborom witamin A, C, E, cynku, potasu, selenu oraz magnezu) w celu uniknięcia osłabienia organizmu mogącego zwiększać ryzyko infekcji
  • Wskazanie na konieczność zaprzestania korzystania z wyrobów tytoniowych powodujących podrażnienie błon śluzowych a w konsekwencji ułatwiających przenikanie drobnoustrojom chorobotwórczym

III Diagnoza pielęgniarska:

Dyskomfort pacjenta pogarszający wentylację płucną objawiający się występowaniem napadowego kaszlu oraz odkrztuszaniem plwociny

Cel: Złagodzenie odruchu kaszlowego, poprawa wentylacji płucnej

Interwencje pielęgniarskie:

  • Stały pomiar wysycenia krwi tlenem przy pomocy pulsoksymetru
  • Zapewnienie odpowiedniej wentylacji w pomieszczeniu pacjenta
  • Wykonanie drenażu ułożeniowego z oklepywaniem klatki piersiowej (od dołu do góry) w celu ułatwienia odpływu plwociny
  • Motywowanie pacjenta do wykonywania ćwiczeń oddechowych(oddychanie z oporowanym wdechem) w celu wzmocnienia mięśni oddechowych
  • Edukacja na temat technik efektywnego kaszlu (kaszel kontrolowany, kaszel wzmacniany)
  • Podaż leków rozkurczających oskrzela (ß2-mimetyk lub lek przeciwcholinergiczny) oraz leków zmniejszających lepkość śluzu w drogach oddechowych  (mukolityki) zgodnie z indywidualną kartą zleceń lekarskich
  • Obserwacja pacjenta pod kątem wystąpienie skutków ubocznych podanych leków

IV Diagnoza pielęgniarska:

Dyskomfort chorego wynikający z osłabienia mięśni przepony oraz niskiej aktywności fizycznej objawiający się zaparciami

Cel: Przywrócenie prawidłowego wydalania, wzmocnienie siły mięśniowej

Interwencje pielęgniarskie:

  • Podaż prawidłowej ilości płynów (1,5-2l dziennie)
  • Wskazanie na konieczność podawania posiłków częściej lecz w mniejszych porcjach aby nie obciążać pracy przewodu pokarmowego
  • Edukacja na temat zawarcia w diecie produktów zawierających błonnik(warzywa, owoce) oraz żywe kultury bakterii (kefiry, jogurty) wzmacniających perystaltykę jelit
  • Motywowanie do wykonywania regularnych ćwiczeń ogólnorozwojowych (np. nordic walking) oraz oddechowych (oddychanie z oporowanym wdechem) w celu wzmocnienia mięśni
  • W razie konieczności podanie leków przeczyszczających zgodnie z indywidualną kartą zleceń lekarskich

V Diagnoza pielęgniarska: 

Obniżone samopoczucie związane z osłabieniem organizmu objawiające się ograniczoną komunikatywnością z pacjentem

Cel: Polepszenie nastroju pacjenta, niedopuszczenie do rozwoju depresji

Interwencje pielęgniarskie:

  • Ocena samopoczucia pacjenta przy pomocy testu (Skala depresji Becka, Geriatryczna skala oceny depresji)
  • Ustalenie przyczyny obniżenia samopoczucia, próba eliminacji czynników pogarszających psychiczny stan pacjenta (hałas, ograniczenie kontaktu z rodziną, brak wiedzy na temat hospitalizacji)
  • Wskazanie na możliwość przeprowadzenia rozmowy ze specjalistą (psycholog, psychiatra, psychoterapeuta)
  • Poinformowanie chorego na temat możliwych do wykonywania aktywności na terenie obiektu podczas wolnego czasu w tym aktywności fizycznej usprawniającej zdrowie psychiczne
  • Przeprowadzenie rozmowy z rodziną na temat sytuacji pacjenta, konieczności motywowania go do leczenia i wsparcia psychicznego
  • Podaż leków psychotropowych w momencie pogorszeniu stanu psychicznego zgodnie z indywidualną kartą zleceń lekarskich

VI Diagnoza pielęgniarska:

Brak motywacji do porzucenia nałogu palenia wyrobów tytoniowych związany z brakiem wiedzy na temat POChP objawiający się częstymi pytaniami ze strony pacjenta

Cel: Zmotywowanie pacjenta do zmiany nawyku korzystania z wyrobów tytoniowych, edukacja na temat samoopieki w POChP

Interwencje pielęgniarskie:

  • Edukacja pacjenta odnośnie czym jest przewlekła obturacyjna choroba płuc (etiologia, objawy, czynniki ryzyka, leczenie)
  • Edukacja pacjenta na temat pozytywnych skutków odstawienia palenia
  • Przedstawienie przykładowej terapii antynikotynowej (np. plastry, tabletki nikotynowe czy książki ułatwiające zerwanie z nałogiem)
  • Zachęcenie do skorzystania z porady psychologa lub psychoterapeuty
  • Edukacja rodziny oraz nakłanianie jej do motywowania pacjenta odnośnie zmiany nawyku

Bibliografia:

–  Global Initiative for Chronic Obstructive Lung Disease. https://goldcopd.org. Update 2019.

– Talarska D, Zozulińska-Ziółkiewicz D. Pielęgniarstwo internistyczne. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2017.

– Jurkowska G. Pielęgniarstwo internistyczne. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2018.

 

POZOSTAŁE PROCESY PIELĘGNOWANIA