Astma oskrzelowa (dychawica oskrzelowa) to przewlekła choroba zapalna układu oddechowego związana z nadreaktywnością oskrzeli, która prowadzi do ich skurczu, obrzęku śluzówki oraz nadprodukcji skutkujące ograniczeniem przepływu powietrza przez drogi oddechowe (obturacja).  Astma charakteryzuje się okresowym zaostrzeniem powodującym nasileniu objawów: kaszlu, duszności, uczucia ściskania w klatce piersiowej czy świszczącego oddechu. Jest jedną z najczęstszych chorób przewlekłych występujących na świecie.

Przykładowe diagnozy pielęgniarskie w astmie oskrzelowej wraz z celem i interwencjami 

I Problem pielęgnacyjny:

Ryzyko wystąpienia ostrej niewydolności oddechowej związanej ze zwężeniem oskrzeli przejawiające się dusznością

Cel: Niedopuszczenie do stanu zaburzenia czynności układu oddechowego

Interwencje pielęgniarskie:

  • Stały pomiar wysycenia krwi tlenem przy pomocy pulsoksymetru

  • Obserwacja częstości, głębokości oraz regularności oddechu

  • Obserwacja zabarwienia powłok skórnych mogących wskazywać na sinicę

  • Ograniczenie czynników wywołujących napady duszności (czynniki drażniące, alergeny, stres czy silne emocje)

  • Zapewnienie odpowiedniego mikroklimatu w pomieszczeniu (temperatura powietrza 18 – 22 °C i 50 – 70 % wilgotności)

  • Ułożenie pacjenta w pozycji ograniczającej prace klatki piersiowej na rzecz oddechu przeponowego w wypadku zaostrzenia duszności

  • Zastosowanie tlenoterapii w razie wystąpienia duszności

  • Podaż leków rozkurczających oskrzela (ß2-mimetyk lub lek przeciwcholinergiczny) zgodnie z indywidualną kartą zleceń lekarskich

  • Obserwacja pacjenta pod kątem wystąpienie skutków ubocznych podanych leków

II Problem pielęgnacyjny:

Ryzyko powstania zakażenia wynikającego z obniżonej odporności pacjenta objawiające się nawracającymi infekcjami u chorego

Cel: Niedopuszczenie do wystąpienia zakażenia, zapewnienie warunków ograniczających rozwój drobnoustrojów chorobotwórczych

Interwencje pielęgniarskie:

  • Codzienne wykonywanie pomiaru temperatury w celu wykrycia wczesnego stadium zakażenia

  • Zapewnienie odpowiedniego mikroklimatu w pomieszczeniu (temperatura powietrza 18 – 22 °C i 50 – 70 % wilgotności)

  • Dbanie o aseptykę i antyseptykę podczas wykonywania czynności pielęgniarskich

  • Motywowanie chorego do wykonywania regularnych ćwiczeń ogólnousprawniających oraz oddechowych w celu wzmocnienia odporności i utrzymania prawidłowej wagi ciała

  • Edukacja na temat stosowania pełnowartościowej diety (zapobieganie niedoborom witamin A, C, E, cynku, potasu, selenu oraz magnezu) w celu uniknięcia osłabienia organizmu mogącego zwiększać ryzyko infekcji

  • Wskazanie na konieczność zaprzestania korzystania z wyrobów tytoniowych powodujących podrażnienie błon śluzowych a w konsekwencji ułatwiających przenikanie drobnoustrojom chorobotwórczym

III Problem pielęgnacyjny:

Dyskomfort pacjenta pogarszający wentylację płucną objawiający się występowaniem kaszlu i świszczącego oddechu

Cel: Poprawa wentylacji płucnej

Interwencje pielęgniarskie:

  • Stały pomiar wysycenia krwi tlenem przy pomocy pulsoksymetru

  • Zapewnienie odpowiedniej wentylacji w pomieszczeniu pacjenta

  • Ułożenie pacjenta w pozycji ograniczającej prace klatki piersiowej na rzecz oddechu przeponowego w celu ułatwienia oddychania

  • Zapewnienie w pomieszczeniu ciszy i spokoju oraz ograniczenie sytuacji wywołujących stres u chorego

  • Motywowanie pacjenta do zastosowania gimnastyki oddechowej (oddychanie z oporowanym wdechem) w celu wzmocnienia mięśni oddechowych

  • Podaż leków rozkurczających oskrzela (ß2-mimetyk lub lek przeciwcholinergiczny) oraz  zgodnie z indywidualną kartą zleceń lekarskich

  • Obserwacja pacjenta pod kątem wystąpienie skutków ubocznych podanych leków

IV Problem pielęgnacyjny:

Niepokój pacjenta związany z przebytym napadem astmy 

Cel: Uspokojenie pacjenta, zapewnienie bezpieczeństwa

Interwencje pielęgniarskie:

  • Zapewnienie wsparcia psychicznego oraz spokoju w pomieszczeniu

  • Zapewnienie odpowiedniego mikroklimatu w sali (wilgotność 50-60%, temp 18-22 °C)

  • Pomoc w czynnościach dnia codziennego (higiena ciała, toaleta jamy ustnej)

  • Przekazanie informacji związanej z potrzebą ograniczenia aktywności fizycznej przy zaostrzeniu objawów choroby

  • Ułatwienie kontaktu z rodziną i wdrażanie jej w pomoc choremu

  • Zapewnienie wygodnej pozycji leżącej ułatwiającej oddech przeponowy

V Problem pielęgnacyjny:

Brak motywacji do podjęcia rehabilitacji objawiający się niechęcią wykonywania ćwiczeń

Cel: Zwiększenie motywacji do wykonywania ćwiczeń, osłabienie objawów choroby

Interwencje pielęgniarskie:

  • Udzielenie wsparcia psychicznego choremu oraz wyjaśnienie niezrozumiałych kwestii

  • Wskazanie korzyści wynikających z podjęcia regularnej rehabilitacji (poprawa jakości życia związana ze zminimalizowaniem objawów astmy)

  • Poinformowanie o konieczności wykonywania ćwiczeń ogólnousprawniających dostosowanych do stanu pacjenta (nordic walking, spacer, pływanie)

  • Przedstawienie technik oddychania wydłużające fazę wydechu

  • Przedstawienie technik relaksacji ułatwiających panowanie nad napadami astmy Poinformowanie o wskazanej pozycji przy napadzie astmy (np. pozycja woźnicy)

  • Omówienie zasad rehabilitacji z rodziną i wskazanie na konieczność motywowania pacjenta do ich realizacji

VI Problem pielęgnacyjny:

Deficyt wiedzy związany z samoopieką w środowisku domowym przy astmie oskrzelowej objawiający się częstymi pytaniami ze strony pacjenta

Cel: Zwiększenie wiedzy chorego w zakresie samoopieki

Interwencje pielęgniarskie:

  • Edukacja pacjenta odnośnie tego czym jest astma oskrzelowa (etiologia, objawy, czynniki ryzyka, leczenie)

  • Wskazanie czynników mogących nasilać objawy astmy (zanieczyszczenie powietrza, dym tytoniowy, alergeny, kurz i roztocza)

  • Poinformowanie o konieczności regularnego stosowania ćwiczeń oddechowych oraz ogólnousprawniających dostosowanych do możliwości chorego

  • Przedstawienie przykładowej pełnowartościowej diety (zapobieganie niedoborom witamin A, C, E, cynku, potasu, selenu oraz magnezu) w celu ograniczenia ryzyka infekcji mogących nasilać napady astmy

  • Przedstawienie korzyści płynących z regularnego stosowania leków (glikokortykosteroidy, leki antycholinergiczne oraz β2-mimetyki) ograniczając nasilenie objawów chorobowych

Zauważyłeś błąd a może masz jakąś uwagę odnośnie przeczytanego wpisu? Pomóż nam wspólnie udoskonalać portal i napisz do nas w sekcji kontakt lub klikając w ten tekst.

Bibliografia:

Talarska D, Zozulińska-Ziółkiewicz D. Pielęgniarstwo internistyczne. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2017.

Jurkowska G. Pielęgniarstwo internistyczne. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL; 2018.

Kupryś-Lipińska I. Zmiany najnowszych Wytycznych Leczenia i Prewencji Astmy —GINA 2014. Na co powinniśmy zwrócić uwagę? Pneumonol. Alergol. Pol. 2014; 82: 393–401.

 

POZOSTAŁE PROCESY PIELĘGNOWANIA